Tumblr com - Kathrine Harsem

Øygunn fikk 2 ½ dl væske. Gelatinplatene har du i mellomtiden lagt i bløt i kaldt vann en halvtimes tid. Kryst dem forsiktig opp av det kalde vannet, ha dem i en skål som lar seg varme opp i vannbad og la dem smelte.

Så heller du den flytende gelatinen i tynn stråle ned i multesaften, rør godt! Det er en fordel om multesaften er lunken, så smelter gelatinen lettere inn. Hell blandingen i en form, eller i porsjonsformer som oppskriften anbefaler. Sett formen eller formene kjølig, og når geleen er stiv, hvelver du multemelken over på fat eller asjetter og server med pisket krem.

Men ønsker du en fastere gele som tar seg bedre ut når du hvelver den, bruk tre gelatinplater. Det er en liten skatt av en småkake vi her trekker fram fra historien. Hÿpin er den aller første oppskriften som er innført i vår lille kokebok, og dette merkelige navnet på en type bakelse, eller hva det var, som vi ikke helt greide å forestille oss verken utseendet av eller smaken på — har vært en gåte. Nå har vi løst den! Kokeklubbens mening er at resultatet er gull verdt.

Lyder det godt? Vi stusset. Navnet har glans av noe fjernt og fremmed. Det lyder fornemt, særlig hvis man legger trykket på siste stavelse, Hÿ pin. Men det lød kanskje mer interessant enn egentlig smakfullt? Her kan du lese utgangspunktet:. Hÿpin at tillave Mand tager 1 pd. Mandeler og skiær dem effter Længden i Strimler, saa og Socat og Pomerans Skal som og maae skiæres i Strimler, dernest et Pund Socker som maae stødes vel Smaat, og have det saa iblandt Mandlerne og Socaten og Pomerans Skallerne, og heller derpaa lidet Rossenvand saa meget at det bliver fugtig, og lade det saa staae een halv Times Tiid at Træcke sig, saa maae mand tage Abelater og lægge 2 eller Fire paa hver Abelat; De maae Steeges med hastig Varme i Tærte Pande, og naar de ere Stegt, Klipper mand dem af og vel jevne omkring.

Viktigst: kan dette komme til å smake godt? Vi kastet oss ut i det. Åse tok avlett-avdelingen, Bente konsentrerte seg om fyllet, sammen ferdigstilte vi herligheten. Ja, for dét ble det! Julen — julefest i Kongeriget Norge   Det må ha hvilt en særlig stemning over julehøytiden for år siden.

Året som gikk mot sin slutt, hadde vært dramatisk og uforutsigbart. Den første november hadde Norge fått sin tredje konge siden januar måned; da valgte det ekstraordinære stortinget svenske Carl Kronprins Carl Johan gjorde inntog i Christiania 9. Siden fulgte stadige forhandlinger om Norges stilling i unionen med Sverige. Julehøytidens selskaper var sterkt preget av politisk passiar, viser dagboknedtegnelser - det var utvilsomt tilfelle også hos vår engasjerte familie på Evje i Østfold.

Som husfrue på en stor gård har Kirsten selv på forhånd hatt overoppsyn med en rekke tradisjonelle gjøremål knyttet til julefesten. Lysestøping og vasking, slakting og tilberedelse av kjøttmat, flatbrød- og lefsebaking — og når festlighetene nærmet seg, framstilling av kaker til det selskapelige samværet.

Men vi kan ta som en selvfølge at tørre småkaker hørte med i velstående kretsers delikatesser til jul. Avletter Åse prøvde seg fram og kom til at kremfløte spedd med litt vann var beste væske å bruke, og så hvetemel til passe tykk røre for steking i krumkakejern - avlettejern hvis du har. Her er vårt forslag:. Fremgangsmåte avletter: 1. Spe så med vann og la røren svelle minst en times tid.

Varm krumkake- eller avlettejern på komfyrplate, ikke høyeste varme. Ha ca. Virker røren for tykk, tilsett en liten skvett vann eller melk. Avkjøl på flatt underlag. Avlettene kan bakes på forhånd og oppbevares i boks. Hÿpin g mandler, skåret i fin-fine strimler på langs g sukat hakket i småbiter g apsikat syltet appelsinskall hakket i småbiter 80 g melis Ca.

Merknader til ingrediensene: 1. Spiseskjeen vi brukte til rosenvann er fra et moderne middagsbestikk og ikke veldig romslig se bildet. I blandingen med tørket pomeransskall tilsatte vi noen få dråper vann i tillegg, for å gi mer fukt uten å overdrive smaken av rosenvann. Resultatet viste at slik uttynning var unødvendig — ta et par ekstra dråper rosenvann hvis du bruker tørket skall, smaken glir flott inn i helheten.

Alternativ til apsikat: g pomeransskall tørket skall av bitre appelsiner. Dette er vanskeligere å skaffe, vi fant det i en delikatesseforretning og prøvde begge deler. Smaksopplevelsen var nesten identisk. Varianten med tørket skall fikk trekke litt lenger for å bli fuktig nok. Fremgangsmåte hÿpin: 1. Bland først mandlene med sukat og apsikat eller pomeransskall. Bland deretter melisen godt inn så den er jevnt fordelt sammen med det andre.

Tilsett rosenvann, ikke for mye i første vending, husk: det skal være fuktig, ikke vått! Bland riktig godt. Dekk skålen til og la trekke en halvtimes tid. Anretning og steking: 1. Varm ovnen til grader over- og undervarme. Legg avletter på bakepapir på stekeplate, vi fikk fire på hver plate.

Bruk to teskjeer og anrett ca. Stek én plate av gangen, like under midten av ovnen, minutter. Følg med, ovnens varme kan variere litt. Kakene skal bli gyldne, ikke brent. Ta forsiktig ut, sett plata på et underlag som tåler varme, og arbeid raskt: flytt én avlett av gangen over på en fjøl og del den i fire med skarp kniv. Ikke vær brutal, men bestemt. Anrett på fat — og servér! Til kaffe, slik vi gjorde, eller kanskje til et glass litt tørr dessertvin?

Oppbevar evt. Hÿpin  i tett boks — de er holdbare som krumkaker, sprøheten vil nok avta litt. Den som leter i arkivene, finner! Under planleggingen av grunnlovsjubileet i kom vi over en liten slektsbok, full av familieoppskrifter. I took my woodcut into the living room, and hang it there from the roof.

His things and my memories of the apartment affect each other. The woodcut covers his furniture and things, which in turn gives new shapes to my memories. Get Started Remove Stash Credit 1.

Close Prev Next. Oslo National Academy of the Arts. Sosial distanse, but still graduation celebration for the students outside Khio.

Wyrzucamy jedzenie. Rocznie w Polsce marnuje się około 9 milionów ton żywności. Przegapiliśmy termin przydatności mleka? Zrobiliśmy zakupy bezmyślnie, bez listy zakupów, a w domu okazało się, że jednak mamy ten produkt w lodówce? Kupiliśmy zbyt dużo, bo była promocja, a finalnie zjedliśmy jednak sushi na mieście? Zepsuło nam się jedzenie, bo źle je przechowywaliśmy?

A może nie dojedliśmy obiadu, więc wylądował w koszu? Według badań Banku Żywności najczęściej pozbywamy się pieczywa, następnie mięsa, mleka i nabiału. Wyrzucamy również owoce i warzywa. Naprawdę warto zdać sobie sprawę z konsekwencji. Pamiętajmy, że marnując żywność, marnujemy również wszystkie zasoby wykorzystywane do produkcji, przechowywania, transportu i obchodzenia się z nią, w tym grunty orne, wodę, chemikalia, ropę, pracę i energię!

Do wyprodukowania bochenka chleba zużywa się kilkaset litrów wody, a do wytworzenia szklanki soku pomarańczowego — kilkadziesiąt szklanek wody. Te liczby to ślad wodny, czyli zużycie wody oraz jej zanieczyszczenia w całym cyklu produkcyjnym od upraw, przez łańcuch dostaw, po odbiorcę.

Co więcej, żywność po wyrzuceniu trafia na składowisko, gdzie emituje metan i dwutlenek węgla — są to jedne z gazów odpowiedzialnych za globalne ocieplenie! Warto wiedzieć, co oznaczają opisy na opakowaniach produktów.

Najczęściej do tej grupy zalicza się mięso i świeże ryby, niepasteryzowane soki, mleko, nabiał i produkty garmażeryjne. Co prawda jakość produktu spada może stracić kolor czy zapach , spożycie go nie stanowi jednak zagrożenia dla zdrowia. Jak długo po dacie przydatności można spożywać produkty? Przykładowo, mniej więcej przez rok można spożywać mąkę, ryż, makaron, przyprawy, cukier, ryby w puszcze czy miód. Mrożone warzywa i owoce będą zdatne do spożycia przez około 6 miesięcy.

Mleka możemy używać do 2 dni, podobnie jak chleba i bułek, natomiast masła, jajka i jogurtu — do 21 dni. Kolejną pułapką, w którą nie możemy wpaść, są promocje. Zastanówmy się czy naprawdę dany produkt jest nam potrzebny.

Najlepiej planować zakupy — robić listę po sprawdzeniu, co mamy w domu. Zakupy robione kiedy jesteśmy głodni też nie są najlepszym pomysłem — najlepiej przegryźć coś przed pójściem do sklepu. Kiedy wracamy z pracy — zmęczeni i głodni, automatycznie wkładamy do koszyka więcej niż potrzebujemy.

Zaplanujmy wcześniej, co ugotujemy na obiad. Zróbmy mniejsze zakupy, jeśli planujemy spędzić czas i spożyć posiłek poza domem. Danie ugotowane z resztek? Dlaczego nie! Jeśli nie mamy pomysłu, co zrobić z resztkami jedzenia, możemy wpisać hasłowo w wyszukiwarkę. Strony internetowe są pełne przepisów na przeróżne dania. Co jeszcze? Dobrze jest przeglądać zawartość lodówki i szafek raz na jakiś czas, dzięki temu będziemy wiedzieć, czego nam brakuje, co niedługo może się skończyć, a czego mamy pod dostatkiem.

Dobrym pomysłem może być również ustawienie w lodówce produktów według daty ważności, np. Czy zastanawialiście się kiedyś nad układem półek w waszych lodówkach? Na samej górze jest najcieplej — to miejsce idealne na żywność z długim terminem przydatności, takie jak dżemy, warzywa konserwowe czy sosy w słoikach. Na środkowej półce ustawmy nabiał oraz wędlinę. To również miejsce na gotowe potrawy przeznaczone do podgrzania. Najniższa półka jest najchłodniejsza, dlatego trzymajmy na niej produkty o krótkim terminie ważności, takie jak ryby, mięso i umyte owoce.

Balkoniki na drzwiach będą idealne do przechowywania płynów, a najniższa szuflada nadaje się do przechowywania owoców które nie są umyte. Kryzys klimatyczny to niezaprzeczalny fakt. Naukowcy jasno i wyraźnie podkreślają istotę tego problemu, który de facto jest spowodowany przez nas samych. Coraz częściej spotykamy się z głosami protestów i sprzeciwów wobec bierności władz i biznesu. Szczególnie jest to zauważalne wśród młodzieży, która jednoczy się tworząc wszelkiego rodzaju organizacje i strajki działające na rzecz zwiększenia świadomości na temat kryzysu klimatycznego.

W obawie przed dorastaniem w świecie, który nie dostrzega istotnych problemów, Luisa  organizuje działania na szeroką skalę, aby zachęcić rządy do przestrzegania porozumień paryskich z r. Strajki klimatyczne odbywają się cyklicznie, bierze w nich udział tysiące młodych osób.

W Niemczech piątkowy ruch wsparło najwięcej osób w Europie. W swoim wystąpieniu Luisa porusza bardzo ciekawą kwestię otóż wcześniej zdawała sobie sprawę z powagi sytuacji jednak dopiero, gdy zaczęła przeglądać i analizować badania oraz dostępne dane, zrozumiała, że to jest realny problem i należy o tym głośno mówić. Porozumienie paryskie, które miało wpłynąć zarówno na świat biznesu jak i polityki, niestety nie spełniło swojego zadania.

Dlatego Luisa podkreśla jak istotne jest nagłaśnianie tematu i podkreślanie istoty problemu. Aktywistka pragnie uzmysłowić dlaczego warto brać udział w strajkach klimatycznych i przedstawia cztery sposoby na to, aby każdy bez względu na wiek, mógł podjąć działania, aby zostać aktywistą.

Również w Polsce organizowanych jest wiele inicjatyw dotyczących zmian klimatycznych. Jednym z nich jest oczywiście Młodzieżowy Strajk Klimatyczny. Dzisiaj obchodzimy Dzień Ziemi. Warto zastanowić się nad tym co możemy zrobić dla niej i jak wykorzystać swój głos w tej sprawie.

Dla społeczności klimatycznej obserwowanie reakcji niektórych krajowych przywódców politycznych na pandemię koronawirusa przypominało reakcje na kryzys klimatyczny. Wielu polityków przeszło przez te same pięć etapów zaprzeczania w obliczu obu zagrożeń. Czy pandemia koronawirusa może sprawić, że wyciągniemy z niej lekcję i weźmiemy na poważnie zmiany klimatu?

Zaprzeczanie globalnemu ociepleniu to zjawisko będące częścią kontrowersji wokół zmian klimatycznych. Zdarza się, że gdy ludzie po raz pierwszy stają w obliczu niewygodnego problemu, natychmiastowa reakcja polega na zaprzeczeniu jego istnienia. Przez długi czas przeciwnicy zmian klimatu zaprzeczali, że planeta się ociepla. Kiedy ludzie przestają zaprzeczać istnieniu problemu, często przechodzą do następnego etapu, którym jest zaprzeczanie, że jesteśmy za ten problem odpowiedzialni.

Po dwóch pierwszych etapach sceptycy uznali, że globalne ocieplenie ma miejsce i jest to spowodowane przez ludzi,  jednak przeszli do trzeciego etapu jakim jest zaprzeczenie, ze jest to problem.

Odmowa podjęcia jakichkolwiek działań związanych ze zmianą klimatu, argumentując, że jest to zbyt drogie i może w ten sposób zranić biednych. Zaprzeczanie istnieniu globalnego ocieplenia na etapie 5 polega na argumentowaniu, że jest za późno na rozwiązanie problemu, więc nie powinniśmy zawracać sobie głowy próbą naprawienia go. Niestety ten etap może być prawdziwy.

Jeśli będziemy zbyt długo zwlekać z rozwiązaniem tego problemu, możemy skończyć z katastrofalną w skutkach zmianą klimatu. Na początku pandemii zaobserwowano podobną retorykę wokół koronawirusa, która odzwierciedla dobrze znane wzorce zaprzeczania zmianom klimatycznym.

To dokładnie taki sam scenariusz, z jakim mamy do czynienia w kwestii zmian klimatu. Jak napisała dokładnie miesiąc temu na swoim Twitterze badaczka klimatu Katharine Hayhoe — w przypadku koronawirusa mieliśmy do czynienia z takimi samymi sześcioma etapami jak w przypadku zaprzeczenia zmianom klimatu:.

Aha, oto świetne rozwiązanie którego w rzeczywistości nie stosujemy. O nie! Jest już za późno. Powinieneś był nas ostrzec wcześniej. Nie zdajemy sobie sprawy, że pracy w tzw. Nadgodziny, niskie wynagrodzenie, które często nie wystarcza nawet na podstawowe potrzeby, brak odszkodowania w razie wypadków i stałe zagrożenie zdrowia, a nawet życia, to problemy, z którymi zmagają się pracownicy szwalni w krajach, z którymi współpracują największe światowe korporacje branży odzieżowej.

Pod ruinami Rana Plaza zginęło pracowników szwalni. Warto dodać, że pod ruinami Rana Plaza znaleziono ubrania z metkami polskich marek. O tych wydarzeniach opowiada także jego książka pt. Ciekawą próbę zwiększenia świadomości kosztów szybkiej mody podjął norweski dziennik Aftenposten.

Zostali wysłani przez Aftenposten do jednej z fabryk odzieży typu sweatshop w Kambodży, gdzie przez miesiąc pracowali na tych samych warunkach i za tę samą głodową pensję, co inni pracownicy fabryki. Ich przewodniczką po szwalni była niewiele starsza od nich Sokty, której opowieści wywoływały u uczestników projektu łzy w oczach. Zainteresowana modą letnia Anniken zgłosiła się do programu, żeby zobaczyć na własne oczy, jak wyglądają kulisy branży odzieżowej.

Nie spodziewała się, że to, co zobaczy, zapamięta na całe życie i że to odmieni jej podejście do konsumpcji mody. Po kilku latach od realizacji programu upomina się w imieniu pracowników szwalni o ich prawa, walcząc o uwagę menadżerów popularnych sieciówek i starając się o wizytacje w azjatyckich sweatshopach , chcąc skontrolować panujące tam warunki. Celem Aftenposten było zwrócenie uwagi na to, że ubrania, które są produkowane w tych warunkach, powstają na potrzeby największych sieciówek, dlatego my, jako ich klienci i konsumenci mody, również ponosimy odpowiedzialność za szybką modę.

Antropocen — epoka geologiczna, której głównym bohaterem jest człowiek. Bez wątpienia cel został osiągnięty. Ziemia postanowiła się poddać. Jaki jest tego efekt? Topnienie lodowców, ekstremalne zjawiska pogodowe: pożary, tornada, powodzie… koronawirus? Mogłoby się wydawać, że wszelkie problemy spowodowane zmianami klimatycznymi są odległe, nierzeczywiste, nieprawdopodobne.

A jednak. Kiedy ogień trawił australijski busz, niejeden sceptyk musiał dopuścić do siebie możliwość potwierdzenia informacji o nieodwracalnych zmianach klimatycznych. Człowiek musi stanąć w obliczu katastrofy, aby zrewidować swoje — wygodne skądinąd — poglądy. Dbanie o własne otoczenie, kiedy wymaga rezygnacji z jakichś dóbr, staje się mało atrakcyjne.

Biorąc pod uwagę zły stan powietrza w wielu miejscach na świecie, nie może dziwić fakt, że drobnoustroje atakujące górne i dolne drogi oddechowe niosą śmierć. Osłabione ludzkie organizmy mają coraz mniejszą zdolność do obrony przed tak potężnym wrogiem, jakim jest mutujący wirus. Nie od dziś wiadomo, że w warunkach ekstremalnych, szanse na przetrwanie mają organizmy najmniej wymagające — drobnoustroje takie właśnie są.

Czy ludzkość czeka zagłada? To pytanie rozbrzmiewa złowieszczo w niejednej, skazanej na kwarantannę głowie. Czarne myśli osłabiają jeszcze bardziej, niektórzy z pewnością odczuwają złość i frustrację, wietrzą spisek — czy wirus w ogóle istnieje? A może to podstęp? Elity rządzące przejmują władzę absolutną nad ogarniętym pandemicznym strachem globem? Fake newsy atakują z niespotykaną dotąd siłą, dezinformacja stała się elementem codzienności. Kto ma rację? Czy wkrótce okaże się, że migracje ludności stały się faktem?

Czy walka o żywność, miejsce do życia wypełnią naszą przyszłość? A może koronawirus nas wybawi, otrzeźwiając nasze myślenie, przywołując do porządku, wytyczając nowe drogi postępowania? Musimy nauczyć się funkcjonować w nowej rzeczywistości. Miejmy tylko nadzieję, że antropocen nie okaże się epoką, w której koronę świata przejmie wirus, a człowiek — strącony z piedestału — odkryje swoją zwierzęcą twarz, bez pudru.

Z każdym dniem wzrasta świadomość ludzi dotycząca nadchodzącej katastrofy klimatycznej. Choć niektórzy sumiennie ją wypierają, fakty mówią same za siebie — zmiany są nieuniknione. Taki rozwój wydarzeń sprawia, że coraz częściej mówi się o przypadkach depresji klimatycznej. Choć wizja katastrofy klimatycznej wydaje się dla wielu osób zbyt odległa by traktować ją poważnie, nie sposób nie dostrzec zmian, które dzieją się na naszych oczach już teraz.

Każdego dnia dobiegają nas kolejne informacje o topnieniu lodowców, płonięciu lasów, bezpowrotnym ginięciu gatunków roślin i zwierząt. Możemy zaprzeczać medialnym przekazom ale na własnej skórze czujemy nieznośnie upalne lata oraz zimy bez mrozów. Ludzie odczuwają coraz większą bezsilność wobec skali zagrożenia, mają wrażenie że ludzkość stacza się po równi pochyłej ku nieuniknionej zagładzie.

Nie wiemy jak poradzić sobie ze strachem — jedni wpadają wir działań ekologicznych, inni nie tracą nadziei, że mądre rządy oraz technologia pozwolą uniknąć nam katastrofy.

Są też tacy, którzy za wszelką cenę próbują przygotować się do katastrofy już teraz, gromadząc żywność, tworząc zbiorniki na zapasy wody a nawet ucząc się walk na wypadek konfliktów.

W psychologii takie zjawisko nosi nazwę stresu pretraumatycznego — trauma już ma miejsce, mimo że trudne wydarzenie jeszcze nie nastąpiło. Coraz popularniejsze staje się pojęcie depresji klimatycznej, chronicznego lęku przed zagładą związaną ze zmianą klimatu i katastrofą czekającą ludzkość.

Wizja walk o wodę pitną i inne niezbędne do życia zasoby, migracje klimatyczne, utrata na wartości pieniądza — wszystko to wskazuje na rzeczywistość odmienną od tej którą znamy, zwiastuje załamanie się obecnych cywilizacji.

Ludzie czują się bezradni mając świadomość, że niezbędne jest wspólne działanie wszystkich państw, co zdaje się być wizją utopijną. Zarówno organy władzy jak i menadżerowie rozliczani są ze swych działań w znacznie krótszych przedziałach czasowych niż wymaga tego problem, w swoich planach nie patrzą na tyle w przyszłość — choć to nie tak daleka przyszłość - i właśnie taki system doprowadził do sytuacji z którą zmagamy się teraz.

Młodzi ludzie coraz częściej deklarują, że nie będą mieć dzieci. Powoływanie potomstwa na świat w którym życie będzie walką o przetrwanie uznają za skrajnie nieodpowiedzialne. Także osoby, które już zostały rodzicami zmagają się z silnymi niepokojami i niepewnością. Dużym zaangażowaniem ludzi młodych spotkała się zeszłoroczna akcja NoFutureNoChildren, podczas której tysiące studentów podpisało się pod deklaracją, że nie będą mieli dzieci dopóki rząd nie podejmie konkretnych działań.

Miało to skłonić bagatelizującą kwestie klimatu władzę do działania. W obliczu tego wszystkiego do głosu dochodzą zwolennicy antynatalizmu, filozofii promującej rezygnację z prokreacji, którą uważają za moralnie złą. Antynataliści uznają życie ludzkie za zło, a płodzenie dziecka za pewnego rodzaju przemoc — mimowolne skazywanie go na życie, a w konsekwencji również i na cierpienie.

Nieco pokrewne, choć mniej radykalne postulaty głosi ruch ekologiczny Voluntary Human Extinction Movement VHEMT , wzywający do zaprzestania reprodukcji w celu dobrowolnego wymarcia gatunku ludzkiego, na rzecz środowiska. VHEMT dowodzi szkodliwości ludzi i chce ograniczyć a finalnie wyelimimnować cierpienie natury z powodu człowieka. Choć takie poglądy wydają się nieco abstrakcyjne, naukowcy dowodzą, że zmniejszenie się populacji znacznie ograniczyłoby emisję CO2, wynikające z mniejszego zapotrzebowania przemysłowego ludzi.

Jak widać zmiany klimatyczne znacznie wpływają na życie ludzkie już teraz. Mediom zarzucane jest wyolbrzymianie problemu i straszenie ludzi, pozostaje jednak mieć nadzieje że te wywołane niepokoje przerodzą się w motywację do działania.

Choć w istocie, rezygnacja ze plastikowych słomek czy segregacja śmieci przez pojedynczą osobę jest działaniem znikomym wobec poczynań przedsiębiorstw na wielką skalę, niezwykle istotne jest jednak budowanie wśród ludzi świadomości, by jako wyborcy i konsumenci mogli swoimi decyzjami wywierać realny wpływ na rzeczywistość.

Zawsze odrzucaj materiały, których nie potrzebujesz, zwłaszcza opakowania. Zmniejszenie objętości śmieci to najlepszy sposób na zmniejszenie ilości odpadów stałych na składowisku.

Wiele produktów, zwłaszcza spożywczych, można kupić bez kartonu czy plastikowego pudełka. W niektórych sklepach są już miejsca, w których możesz zostawić opakowanie w momencie zakupu. Czyszczenie opakowań z resztek jedzenia pomoże ludziom, którzy pracują w zakładzie recyklingu. Twój kubek jogurtowy dotrze do miejsca recyklingu w ciągu kilku dni lub nawet tygodni. Czy myślałeś o zapachu?

Aby uniknąć marnowania wody i ułatwić zadanie, pozostaw surowce wtórne w zlewie, aby można je było myć wodą, której używasz do naczyń. Innym podejściem jest skorzystanie z już używanych serwetek do czyszczenia przedmiotów. Ten rodzaj odpadów stanowi połowę objętości wszystkich odpadów stałych, wypełnia wysypiska śmieci i wytwarza metan, który jest 20 razy bardziej zanieczyszczający niż dwutlenek węgla.

Ale wiele z nich można kompostować. Skórki owoców i warzyw, fusy z kawy, a nawet mokry papier można przekształcić w nawóz. Unikaj składania lub zgniatania papieru przed wyrzuceniem go. Powód jest łatwy do zrozumienia: im bardziej nietknięty jest papier, tym jest więcej warty, ponieważ włókna celulozowe są mocniejsze, co zwiększa liczbę recyklingu.

Z drugiej strony istnieje wiele rodzajów papieru, których nie można poddać recyklingowi: papier odporny na tłuszcz i plastyfikowany, pokwitowania z automatów kart kredytowych lub supermarketów, papier z klejem, brudny papier toaletowy, kalka i kupony podatkowe. Zużyte serwetki i ręczniki papierowe również nie należą do kosza z makulatury, ale można je kompostować.

Podobnie tłuste pudełka do pizzy; w ten sposób nie zabrudzą reszty papieru nadającego się do recyklingu. W przyszłości, aby uniknąć kosztów recyklingu szkła, musimy walczyć o zwiększenie wykorzystania pojemników zwrotnych. Do tego czasu maksymalnie używaj szkła. O ile to możliwe, unikaj butelek z długą szyjką: nie podlegają one zwrotowi, a proces recyklingu który rozbija je na odłamki jest nadal złożony i kosztowny.

Rura tubki wykonana jest z polietylenu o niskiej gęstości, który jest rodzajem tworzywa sztucznego. Dlatego staraj się wycisnąć z niej jak najwięcej pasty do zębów i umieść ją w koszu z innymi plastikowymi przedmiotami.

Możesz tego nie wiedzieć, ale produkty te często mają w swoich opakowaniach rodzaj tworzywa sztucznego, który jest pokryty cienką warstwą aluminium. Można go poddać recyklingowi. Problem polega na tym, że proces jest drogi i tylko kilka firm jest w stanie za niego zapłacić.

Staraj się unikać kupowania produktów z tego rodzaju opakowaniami. Kupując elektronikę wypełnioną styropianem, oddaj ją do recyklingu.

Ten rodzaj styropianu ma wartość rynkową, a zatem proces recyklingu jest przystępny. Taca z polistyrenu z plastikowym opakowaniem służącym do przechowywania ryb, mięsa, a nawet warzyw to inna historia. Ponieważ ma niewielką wartość rynkową, recykling jest drogi.

Dlatego pojemniki ze szkła lub aluminium można zanieść rzeźnika lub sprzedawcy ryb, aby użyli ich do pakowania mięsa i ryb. Owoce i warzywa nie wymagają pakowania! Niebezpieczne odpady nie mogą być wyrzucane do zwykłego pojemnika na odpady.

Podobnie jak konsumenci, którzy je kupują, firmy produkujące toksyczne produkty muszą wziąć odpowiedzialność za ich usuwanie. W związku z tym muszą zapewnić miejsca zbiórki, w których materiały można bezpiecznie zbierać i poddawać recyklingowi.

Oto niektóre przykłady:. Opakowań typu blister nie można normalnie poddać recyklingowi i nie należy ich umieszczać w koszu razem z resztą plastiku.

Podobnie jak niektóre butelki z lekarstwami, zawierają pozostałości związków chemicznych, które mogą zanieczyścić środowisko. W niektórych krajach są one również wykonane z bardzo toksycznego tworzywa sztucznego, które jest jednym z najmniej nadających się do recyklingu.

Musisz więc zabrać je do miejsc zbiórki, które można znaleźć w wielu drogeriach. Zazwyczaj wszystkie te przedmioty można zostawić a aptekach  w specjalnych do tego pojemnikach. Istnieją miejsca w supermarketach i specjalistycznych sklepach dla wszystkich tych przedmiotów.

W przypadku pojemnika z tuszem najlepiej pozostawić atrament do wyschnięcia na co najmniej 24 godziny - dzięki temu jego pojemnik łatwiej poddaje się recyklingowi. Kapsułki do kawy są bardzo trudne do recyklingu, ponieważ, podobnie jak wspomniane powyżej opakowanie na przekąski, zawierają kilka różnych materiałów: aluminium i tworzywa sztuczne. Na szczęście główne marki sprzedające te produkty oferują w swoich sklepach witryny z kolekcjami. Ale pomyśl o tym, by zrobić sobie i planecie przysługę i kupić ekspres do kawy, który wykorzystuje fusy.

Są przedmioty, których nie można poddać recyklingowi, a niektóre z nich Cię zaskoczą. Poza całym wymienionym powyżej papierem nie nadającym się do recyklingu są jeszcze folie, spinacze, gąbki stalowe i taśmy. Uważa się je również za śmieci. Idą prosto na wysypisko śmieci wraz z niekompostowalnymi wilgotnymi śmieciami brudne pieluchy, zużyta ściółka kociaka, wszystkie te cudowne aromatyczne rzeczy.

Kilka wskazówek na temat zmniejszania zużycia plastiku w codziennym życiu oraz porady na temat plastikowych przedmiotów, które wprowadzają nas w błąd, gdy próbujemy je poddać recyklingowi:. Istnieje wiele powodów, dlaczego segregacja odpadów jest tak ważna: zobowiązania prawne, oszczędności kosztów i ochrona zdrowia ludzkiego i środowiska. Jeśli nadal myślisz o narzekań na konieczność sortowania śmieci, ponownie się zastanów.

Mieszkańcy tego miasta w Japonii muszą sortować odpady według 34 różnych kategorii. W dobie nowych technologii informacji o interesujących nas produktach, czy usługach możemy szukać dosłownie wszędzie, między innymi na portalach społecznościowych, w internetowych wyszukiwarkach i na stronach internetowych.

To właśnie te ostatnie powinny tworzyć swoistą wizytówkę marki, zachęcać treścią i wyglądem, a także odpowiadać na oczekiwania potencjalnych odbiorców. Szczególnie, jeśli sama organizacja ma wiele wspólnego z tym, co się ogląda, tak jak to jest w branży filmowej. W kinie przecież tak bardzo liczy się strona wizualna i przekaz dzieła.

Ale czy strony internetowe producentów, festiwali i samych kin tak dobrze się prezentują? World Wide Web - w skrócie www, czyli strona internetowa, służy jako rodzaj serwisu informacyjnego. Aby spełniała swoją funkcję w marketingu powinna mieć przede wszystkim określony cel.

Jest on niezbędny pod względem planowania, optymalizowania treści i wyglądu strony. W branży filmowej powinno się zwrócić uwagę głównie na w zależności od charakteru samej strony :.

Cele te muszą łączyć się ze sobą i tworzyć spójną całość. Często jednak okazuje się, że stronie internetowej czegoś brakuje - zaktualizowanych informacji, czy też estetycznego wyglądu dopasowanego do nowoczesnych standardów, a jednocześnie niewystającego ponad treść.

Sp   Eurozet E. Romano   Aja A. Kategoria : Amerykańskie serwisy społecznościowe. Przestrzenie nazw Artykuł Dyskusja. Widok Czytaj Edytuj Edytuj kod źródłowy Historia i autorzy. Wikimedia Commons. Logo serwisu.

Multimedia w Wikimedia Commons. How old are you? I have read, understand, and agree to the Tumblr Terms of Service. Send me a magic link. Use password to log in.

We sent you a magic link! We sent an email to. It contains a magic link that'll log you in. How about one of these? You can always change it later. Forgot your password? Terms Privacy Jobs Support.

❶Kathrine Harsem|Masterposts (contains mixed resources)||Moda zrównoważona na słowo honoru|HISTORISK KOKEKUNST|Tumblr – Wikipedia, wolna encyklopedia]

Po tumblr com norway chat grania w podziemiach nadszedł sierpień roku. OFF Festival w Katowicach i wielkie narodowe wzburzenie. Åpningstider xxl hamar muzyczny Siksa, farmen 2017 amalie rozstrojony bas i feministyczne teksty wykrzykiwane przez filigranową dziewczynę. Na scenie połączyli muzykę z performancem, a jak wiadomo sztuka współczesna norsk jente naken budzi kontrowersje i właśnie tak stało się z norskevitser ich twórczości.